Durven we nog écht te kijken naar wie er tegenover ons zit?
Over verwachtingen, voorkeuren en het vinden van liefde na je 50e.
Je hebt je leven op orde. Je weet wie je bent, wat je belangrijk vindt en wat je liever achter je laat. Misschien ben je al een tijdje single en denk je regelmatig: “Ik zou het eigenlijk heel fijn vinden om weer iemand naast me te hebben.” Maar dan begint het zoeken. En ineens blijkt dat we allemaal best een wensenlijstje hebben. Hij mag best wat jonger zijn. Liever geen grijs haar bij haar. Zij moet er verzorgd uitzien. Niet te zwaar. Liefst sportief. Hij moet wel voldoende lengte hebben. En natuurlijk moet hij ook een beetje goed gekleed zijn.
Niets mis met voorkeuren. Maar soms maken we het onszelf wel erg moeilijk.
Hij mag best wat jonger zijn… Voor sommige mannen is een vrouw van hun eigen leeftijd al snel “te oud”. Een paar jaar jonger voelt aantrekkelijker. Grijs haar? Liever niet. En als ze er ook nog eens jonger uitziet dan haar leeftijd, is dat mooi meegenomen. Maar wat gebeurt er als je iemand ontmoet die misschien niet direct aan dat plaatje voldoet, maar bij wie je wél moet lachen? Iemand die je begrijpt. Die nieuwsgierig is. Die warmte uitstraalt en met wie je uren kunt praten. Loop je dan door omdat ze niet precies het plaatje is dat je vooraf in je hoofd had?
En vrouwen hebben natuurlijk ook hun wensen Een man mag best wat lengte hebben. Hij moet verzorgd zijn, goed gekleed, liefst nog een beetje sportief en natuurlijk ook sociaal vaardig. Ook daar is niets mis mee. Aantrekkingskracht doet ertoe. We hoeven elkaar niet allemaal aantrekkelijk te vinden en chemie kun je niet afdwingen. Maar er is een verschil tussen een voorkeur hebben en iemand op voorhand uitsluiten. Want misschien is die man van 1.76 meter wel degene bij wie je je voor het eerst in jaren volledig op je gemak voelt. En misschien draagt hij helemaal geen colbert, maar een comfortabele trui en wandelschoenen omdat hij liever met jou de natuur in gaat.
Het perfecte plaatje bestaat niet.
Naarmate we ouder worden, hebben we vaak een duidelijker beeld van wat we zoeken. Dat is begrijpelijk. We hebben relaties achter de rug, ervaringen opgedaan en geleerd wat bij ons past. We weten beter waar onze grenzen liggen en wat we nodig hebben. Maar soms verwarren we weten wat we nodig hebben met precies weten hoe iemand eruit moet zien. En daar zit een belangrijk verschil. Want een goede partner hoeft niet op papier perfect te zijn. Hij of zij moet vooral bij jou passen.
Kijk eens voorbij het eerste plaatje Misschien is het daarom goed om jezelf af en toe een andere vraag te stellen.
Niet: “Voldoet deze persoon aan mijn wensenlijstje?” Maar: “Hoe voel ik mij bij deze persoon?”
Voel ik me gezien? Kan ik mezelf zijn? Is er humor? Kan ik met hem of haar praten? Is er warmte? Is er nieuwsgierigheid naar elkaar? Kan ik me voorstellen dat ik samen met deze persoon een gewone dinsdagavond leuk vind? Want uiteindelijk wordt een relatie niet gebouwd op lengte, haarkleur of kledingmaat. Een relatie wordt gebouwd op aandacht, vertrouwen, aantrekkingskracht, humor, respect, intimiteit en het gevoel dat je samen een goed team vormt.
Je hoeft je voorkeuren niet los te laten.
En laat dat duidelijk zijn: je hoeft je voorkeuren niet overboord te gooien. Je mag vallen op een bepaald type. Je mag iemand aantrekkelijk vinden. Je mag wensen hebben. Maar misschien is het goed om het lijstje iets minder belangrijk te maken. Zie het als een richtingaanwijzer, niet als een toelatingsexamen. Geef iemand die je op papier niet direct had uitgekozen eens de kans om je te verrassen. Want soms begint aantrekkingskracht niet met een perfecte eerste indruk. Soms ontstaat die juist tijdens een goed gesprek. Wanneer iemand je aan het lachen maakt. Wanneer je merkt dat hij écht luistert. Wanneer je samen een wandeling maakt en de tijd voorbijvliegt. Wanneer je thuiskomt en denkt: “Gek eigenlijk… ik had hem nooit op mijn lijstje gezet.”
Liefde laat zich niet altijd plannen.
Misschien is dat wel het mooie van daten op latere leeftijd. Je hoeft niet meer te zoeken naar iemand die jouw leven moet redden of compleet maken. Je hebt al een leven. Een eigen identiteit. Vrienden, familie, werk, hobby’s en herinneringen. Je zoekt iemand die daar mooi naast kan staan. Iemand met wie je kunt lachen, reizen, wandelen, uit eten kunt gaan of gewoon samen thuis kunt zijn. Iemand die jou ziet zoals je bent. En misschien begint dat wel met één kleine stap: iets minder kijken naar het plaatje en iets meer naar de persoon.
Bij ons gaat het daarom om meer dan een wensenlijstje.
Bij relatiebemiddeling kijken we niet alleen naar leeftijd, uiterlijk, lengte of kledingstijl. Natuurlijk spelen aantrekkingskracht en persoonlijke voorkeuren een rol. Maar minstens zo belangrijk is de vraag:
Wie past werkelijk bij jou? Welke waarden delen jullie? Hoe staan jullie in het leven? Hoe vullen jullie elkaar aan? Waar worden jullie allebei gelukkig van? En vooral: is er ruimte om samen iets moois op te bouwen? Want de mooiste matches zijn niet altijd de matches die je vooraf zelf had bedacht. Soms moet je iemand eerst ontmoeten om te ontdekken dat hij of zij precies is wat je eigenlijk zocht. En misschien is dát wel het loslaten dat nodig is om liefde weer een kans te geven.
“Zie het als een richtingaanwijzer, niet als een toelatingsexamen”